SÖZLERİ

İnsan bu,

Melek değil evlat.

Sen sevmene bak,

Karşılık bekleme, bırak!

“Ne yani?

Yarası olan gocunur diye,

Tek bir cümlede mi söylemeyelim?” dedi.

İnsanı insan diye seven,

Şefkatli Sevgili…

Üzülme Evlat.

Terk edecekse eğer bir kişi,

Kusura bakmak zaten onun işi!

Evlat,

Öğüt kâr etmez nasipsize.

Tek bir dost yeter zaten,

Yetmedi mi bize?

Başkasının kusuru,

Senin kusursuz olduğun anlamına gelmez.

Evet evlat,

Aynalar yalan söylemez!

Bedelsiz aşk,

İnan ama sevme.

Bu nasıl bir akıl?

Beyim, yeter güldürme!

Usta be;

Gönül almak yerine,

Ağızlardan laf almak isteyene,

Sahi ne demeli sence..?

İstesek de istemesek de,

Yürüyoruz sonsuzluğa hep birlikte.

Kaderimiz bir Beyim;

Kader birliği etmişçesine…

İnsanız Beyim insan,

Başka şey bilmem!

Buyrun soy ağacı,

Peygamber Âdem…